هر کسی که وسط کار مجبور شده آدرس یه صفحه یا حتی کل دامنه رو عوض کنه، می‌دونه این لحظه چقدر استرس داره؛ این ترس همیشگی که مبادا رتبه‌ها بخارن. گوگل هم دقیقاً برای همین سردرگمی یه توضیح رسمی داده. در قسمت چهارم سری تازه Non-Canonical Cabinet کانال رسمی گوگل سرچ سنترال، گری ایلیز و چری پروماوین دو تا از دِولوپر ادوکیت‌های گوگل، سراغ کدهای ریدایرکت رفتن و از ۳۰۱ و ۳۰۲ گفتن و حتی تبرویی به ۳۰۷ و ۳۰۸ زدن. حرف اول چری همون جمله‌ایه که خیلی از وبمسترها باید چند سال پیش می‌شنیدن: اول از همه ریلکس. بذارید ببینیم گوگل دقیقاً چی گفت و برای سایت وردپرسی شما چه درسی داره.
تفاوت ۳۰۱ و ۳۰۲ در چشم گوگل چیه؟
ریدایرکت ۳۰۱ به گوگل می‌گه این جابه‌جایی دائمیه و ایندکس باید با آدرس جدید آپدیت بشه. ایلیز جمله صریحی داره: گوگل همه سیگنال‌های رتبه صفحه قدیمی رو جمع می‌کنه و دستش می‌ده به صفحه جدید. ولی ۳۰۲ یعنی تغییر موقتیه؛ گوگل فرض می‌کنه بالاخره برمی‌گردید به آدرس قبلی، همون آدرس قدیمی رو در نتایج نگه می‌داره و آدرس جدید رو عملاً نادیده می‌گیره. خب حالا ۳۰۷ و ۳۰۸ چی هستن؟ نسخه‌های مدرن همون دو تای قبلی‌اند؛ ۳۰۸ معادل دائمیه ۳۰۱ و ۳۰۷ معادل موقتیه ۳۰۲. فرق اصلی‌شون رفتار مرورگرها با داده POST فرمه؛ اگه فرمی دارید که موقع ریدایرکت نباید پاک بشه، ۳۰۷ و ۳۰۸ اون داده رو نگه می‌دارن. ویدیوی رسمی گوگل همین نکته رو با یه مثال بامزه از چمدون مرغشان نمایش می‌ده.
با هر ریدایرکتی یکی از صفحات شما در جستجو می‌مونه؟
جمله چری پروماوین برای خیلی‌ها آرامش‌بخشه: فرقی نمی‌کنه کدوم ریدایرکت رو انتخاب کنید، یکی از صفحات شما در جستجو می‌مونه و طبق توضیح او بخشی از داده‌های آموزش هوش مصنوعی هم می‌شه. پس این ترس قدیمی که «اگه ۳۰۲ بذارم صفحه‌ام از بین می‌ره» بی‌پایه است. مکانیزم پشت این ماجرا حذف تکراری‌هاست: گوگل صفحات مشابه رو گروه‌بندی می‌کنه و از هر گروه یه نماینده انتخاب می‌کنه. نکته فنی اینجاست که هر دو کد ۳۰۱ و ۳۰۲ روی گروه‌بندی صفحات مشابه تاثیر می‌ذارن، ولی فقط ۳۰۱ اثر کانونیکال‌سازی داره؛ یعنی تنها با ۳۰۱ است که نماینده گروه به آدرس جدید منتقل می‌شه. مستندات رسمی ریدایرکت گوگل هم همین رفتار رو مستند کرده. اگه می‌خواید عمیق‌تر درباره ساختار CMS و ریدایرکت بخونید، چک‌لیست سئو در CMS این بحث رو کامل باز می‌کنه.
کانیبالیزیشن محتوا واقعاً وجود داره؟
یکی از جالب‌ترین بخش‌های این قسمت حمله رک گوگل به یه باور محبوب سئوکارهاست. طبق توضیح ایلیز، ایده کانیبالیزیشن محتوا یعنی اینکه صفحات مشابه شما همدیگه رو می‌خورن و رتبه‌ها رو قاپ می‌دن، با مدل کاری گوگل در تضاده. چیزی که واقعاً اتفاق می‌افته اینه: گوگل صفحات مشابه رو می‌چینه، یه نماینده انتخاب می‌کنه و همه سیگنال‌ها رو به همون منتقل می‌کنه. پس اگه دو صفحه مشابه دارید و هیچ‌کدوم خوب رتبه نمی‌گیره، مشکل اسمش کانیبالیزیشن نیست؛ محتوای نازک و کم‌تفاوت یا نبود تمایز واقعیه. برای همکار ایرانی این جمع‌بندی عملی داره: قبل از اینکه پاک کردن ده‌ها صفحه رو شروع کنید، بهتره کیفیت و تفاوت محتوا رو بالا ببرید؛ چون گوگل خودش یه نماینده انتخاب می‌کنه و بقیه رو کنار می‌ذاره.
چرا ریدایرکت سمت سرور بهتر از جاوااسکریپته؟
ایلیز مقایسه ساده‌ای کرده: ریدایرکت HTTP سمت سرور یه دستور تمیز و آنیه، ولی جاوااسکریپت و متا رفرش مجبور می‌کنن مرورگر اول کل صفحه رو دانلود کنه، کد رو پارس کنه، منتظر اجرای اسکریپت بمونه و بعد کاربر رو بفرسته یه جای دیگه. یعنی هم کاربر زمان از دست می‌ده هم گوگل باید مراحل بیشتری رو تحمل کنه. در دنیای وردپرس خبر خوب اینه که افزونه‌های ریدایرکت معتبر به‌صورت پیش‌فرض ریدایرکت سمت سرور می‌سازن؛ چیزی که از طریق htaccess یا قوانین وردپرس اعمال می‌شه. اگه مدیریتی ریدایرکت می‌خواید که همون موقع کد درست بده، افزونه رنک مث پرو ماژول ریدایرکت کاملی داره و کار رو بدون دست زدن به کد انجام می‌ده.
برای سایت وردپرسی شما چه کاری عملی داره؟
جمع‌بندی این قسمت سه جمله بیشتر نیست: در تغییرات دائمی، یعنی مهاجرت دامنه، تغییر ساختار یا ادغام صفحات، از ۳۰۱ استفاده کنید و اگر فرمی در مسیره، ۳۰۸ گزینه مدرن‌تره. ۳۰۲ و ۳۰۷ رو فقط برای تغییر واقعاً موقتی نگه دارید؛ مثل صفحه کمپین فصلی یا حالت تعمیر موقت. زنجیره ریدایرکت نسازید و هر آدرس قدیمی رو مستقیم به مقصد نهایی وصل کنید. بعد از هر مهاجرت، گزارش‌های سرچ کنسول رو چند هفته چک کنید و عجله برای تغییرات جدید نداشته باشید؛ چون انتقال سیگنال‌ها زمان می‌بره. اگه ماجرای خطاهای ۴۰۴ هم ذهنتون رو مشغول کرده، شخصی‌سازی صفحه 404 کنار همین بحث خیلی جواب می‌ده. تاثیر ریدایرکت بر سئو همون مقاله مادریه که همه این کدها رو با مثال وردپرسی باز کرده. و اگه قراره مهاجرت بزرگی انجام بدید و نمی‌خواید ریسک کنید، خدمات پشتیبانی وردپرس می‌تونه این مسیر رو با پشتیبان‌گیری کامل براتون مدیریت کنه. در نهایت، حرف گوگل ساده است: ریدایرکت درست رو انتخاب کنید و بقیه‌ش رو به فرایند حذف تکراری‌هاش بسپارید.
